Sètz al Barri Biais de Viure- Carrièra dels Catars  Tornar a la Rèire-Pagina

La Religion Catara 2

En qualques linhas

Cap a la Dintrada del Siti ? L'histoire en Français ?
- 1 - Mite o realitat ? -
2 - Sos Principis
3 - Son Enlogament
4 - Son Istoric
5 - Son Esradigament
6 - Son Epilòg
-

4 - La Religion Catara, lo seu Istoric.

A - Las seunas encausas:

La lucha endralhada per la Glèisa catolica amb los mejans pacifics traditionals (presicança entre autres) essent complidament desperfasable, la papaltat s'adreiça a Ramond VI, senhor poderós de las provincias que van de Guiana a Provença per tancar l'eretgiá. De fach, vei dins l'adoctrinament Catar un perilh màger per la seuna unitat e los seus dògmes, aquestes tràson cap a-ela, una partida de la malsabença economica e sociala. En 1207, Ramond VI que de tot biais pòt gaire senhorejar sus el, non pòt convéncer lo poderós Ramond-Rogièr Trencavel, de s'enarmar contra l'eretgiá, aqueste triga pas d'èsser escumenjat per la glèisa catolica. La meta es ara trapada e oficiala. La crosada essent indefugible, cap al perilh e dins l'espèr de la trasvirar de las seunas tèrras, Ramond VI se crosa e se junta als crosats, en 1209.


B - Lo seu desenvolopament:

A despart d'aquí, per manca d'un soveiran volontari o endralhador, lo Rei de França que deseja pas s'empenhar personalament a la debuta de la crosada, la papaltat l'asempra d'esper-ela, e pòt dispausar per lo seu compte dels territòris que tenián los senhors eretges, apuèi les aver declarats "de preda". Aquesta crosada contra los Albigeses presicada pel papa Innocent III contra los eretges de Lengadòc e contra los senhors e las ciutats que les sostenián, durèt de 1209 a 1229, oficialament, mas de fach, d'un biais sornarut, fins a 1244.


C - Las seunas conseguencias:

Per fach, la dinastiá capeciana foguèt la que, a long termenament, en tirèt totes los beneficis. Tolosa e las tèrras occitanas resegàvan a tot moment de s'enartar en domèni complidament independent. En far maselar los personièrs del catarisme e los seus assostaires, la glèisa entrodusiguèt en Occitania los barons del Nòrd e endrecèt l'espandiment del poder capecian cap a-ela. Los masèls succedius dels eretges arborèron lo Nòrd contra lo Sud de França: roïnèron la civilisacion occitana. Lo 16 de Març de 1244, en cremar sul lenhièr de Montsegur los partisans del catarisme, la Glèisa romana deviá pas avojar senglament un adoctrinament e una filosofiá, es de díser una saviesa, mas anientar una de las parts mai originalas de l'Euròpa mejanenca. Entirèt lo restacament effectiu de França del Miègjorn a-aquela del Nord, e creèt al dintre d'aqueste asunament, de desparietats economicas, sociologicas, politicas e culturalas que lo resclantiment es encara sentible avuèi.


D - La seuna singularitat:

Ramond IV menèt amb "Godefroy de Bouillon" la Primièra Crosada, lo rèirefons de totas las autras.
Menada en tèrra estrangièra contra de descresents que se vòlon d'una religion dobertament desparièra del Cristianisme, ten una tòca religiosa confessada: la reconquista fesicala dels
Luòcs Sants del cristianisme .
La "darrièra" crosada es d'aquela amira, pel mens originala.
Menada sus un territòri fraire, e mai, teuricament vassal, contra des
crestians que se vòlon atal, amb una tòca religiosa, non pas materiala, mas espiritala, doncas non-quantificable, per desrabar una pensada, e endreçada contra Ramond VII, rèire rèire-filh d'un dels creadors de la 1ièra Crosada.
Diguèretz "singulara" ?

-Cap de Pagina

5 - La Religion Catara, lo seu esrasigament

La Darrièra Crosada.

A - La crosada religiosa.

Comandada per Simon de Monfòrt, prenguèt Besièrs qu'arasèt en 1209. Ramond-Rogièr Trencavel capitulèt a Carcassona, las seunas tèrras foguèron atribuidas a Simon de Monfòrt.
En 1211, demorava pas a
Ramond VI que Montalban e Tolosa. Pèire II d'Aragon se resignèt en ajudar los seus vassals, mas foguèt tuat a la batèsta de Muret en 1213.
Los Tolosans desbrembèron lors seunas garolhas e s'enrebeliguèron contra lo perprenement de lor tèrra per Simon de Monfòrt. Aqueste foguèt tuat davant Tolosa assetjada. A la mòrt del seu paire,
Ramond VII reconquistèt totas las seunas tèrras sul filh de Simon de Monfòrt, Amauri.
-

B - La crosada estatala.

Lo Rei de França s'èra cautelosament tengut al remàs de la crosada fins a 1226. Lois VIII s'apoderèt las tèrras de Trencavel, e Ramond VII quitèt de resistir en 1228.
Lo Tractat de París sagelèt l'astrada de Lengadòc (levat lo Comtat de Fois) que foguèt definitivament asunat al domèni reial en 1271.
La resistencia als crosats foguèt menada per una part bèla de la borguesiá ciutadana, dels clèrgues ganhats a l'encausa eretja per conviccion o endenhats per la portança escandalosa de la nauta clerguiá, e dels menestrals ciutadans o campestrals. Las orrors comesas pels estrangièrs an apuèi asunats dins la lucha de poblaments desparièrs. La crestianetat aviá pas encara conegut al dintre de sas termièras, tala tempèsta de ferotgetat esconduda pel fanatisme religiós, que de poblaments sancèrs foguèron desterminats.

Una gacha dins l'aire
Cap de Pagina-

C - La crosada ideologica: L'Inquisicion.

A despart de 1229, la lucha de la Glèisa contra los Catars prenguèt l'anar de l'Inquisicion, tribunal religiós d'eiscepcion. Los tribunals tenián sesilha dins las ciutats importantas e èran constituits de dos prèires que tenián a posita, fòrça tractats juridics per les ajudar dins lor mission. Per cercar los sospièches, los enquesidors podián recorre a l'enquista generala o al citament personal. Dins lo primièr cas asempràvan lo poblament tot d'una encontrada, cadun deviá far un despausament. Per un compariment personal, lo sospièch se deviá empenhar jol jurament de descelar tot ce que sabiá sus l'eretgiá. Un notari redigissiá en latin las responsas del sospièch, lo tèste èra apuèi trabucada en occitan a l'encusat que se deviá fisar sancerament a la volontat de l'enquesidor. Per far confessar los reguèrgues, de biaisses de constrencha nombroses èran emplegats: asempraments nombroses, engabiaments, grondilhaments, borrelatge. Las penas podedissas anàvan de las penedenças ordinarias (flisquetament, romivatge, entretenement d'un paure...), al resclausement perpetual. Los eretges pinhastres èran guerpits a l'autoritat civila que les menàvan al lenhièr. Aquesta mesurada èra ça-que-la pro eiscepcionala.
La potencia de l'Inquisicion en França foguèt atemprada pel poder civil e los abusatges de poder d'unes enquesidors foguèron repremits per la papaltat. L'Inquisicion assegurèt fins al sègle XVI la policia de la fé, al profièch tant de la Glèisa coma de l'Estat. Mas lo desenvolopament de las institucions bailejadivas e judiciarias, tanplan coma lo renforçament del poder politic pausèron la question de l'independençe e de la necièra del tribunal.

-Cap de Pagina-

6 - L'acabament de la Cavalgada Catara

Montsegur e Belibaste

Un milierat de Catars s'èran refugiats dins lo castèl de Montsegur, fortalesa bèla del Comtat de Fois (Despartament d'Ariège). Resistiguèron al sètge gaireben un an. Los 200 òmes e femnas qu'i èran demorats e refutèron d'abjurar, foguèron cremats lo 16 de Març de 1244.
Lo darrièr Catar (officialament?)
Belibaste foguèt cremat a Vilaroja -Termenès (Despartament d'Aude), mai que totòm s'entenda pas per díser s'èra vertadièrament un "Bon-Òme".
-
Cap de Pagina
 Tornar a la Rèire-Pagina
-

Je suis trop petite, cliquez en haut !

Sus CiutatCity podètz ja, comandar de libres,  de disques, de berrets, des camisets, de bandièras e mai al Mercat de CiutatCity, per viure del Biais Occitan en Occitania, e  se volètz, aprene l'Occitan de la Vila e de l'Avenidor.
Rejonhètz la vòstra cultura e juntatz-nos per fargar los medis necites per vos, los vòstres e l'Avenidor.

Je suis trop petite, cliquez en haut !

Escrivètz-nos,
Vos escotam !

Send us a message, if you are involved in Occitan Culture, if you like this presentation, and give us your point of view about it, at our e-mail.